مقایسه‌ی روش‌های تمرین راه رفتن در فلج مغزی؛ خلاصه‌ی یک متاآنالیز شبکه‌ای
بازبین: جناب دکتر اهوازیان
Which gait training intervention can most effectively improve gait ability in patients with cerebral palsy? A systematic review and network meta-analysis
Qian G, Cai X, Xu K, Tian H, Meng Q, Ossowski Z, et al. Frontiers in neurology. 2022;13:1005485.
خلاصه‌ی مقاله
این مرور نظام‌مند و متاآنالیز شبکه‌ای ۲۰ کارآزمایی تصادفی با ۵۱۶ کودک مبتلا به فلج مغزی را بررسی کرد و روش‌های مختلف تمرین راه رفتن، از جمله تمرین روی زمین، تردمیل معمولی، تردمیل با تکیه‌گاه وزن بدن، تمرین با نشانه‌ی بیرونی و تمرین با کمک ربات را با هم مقایسه کرد. برای سرعت راه رفتن، تمرین تردمیل با تکیه‌گاه وزن بدن و تمرین با نشانه‌ی بیرونی از تمرین روی زمین بهتر بودند و در رتبه‌بندی کلی (شاخص SUCRA)، تمرین تردمیل با تکیه‌گاه وزن بدن با ۹۱٫۷ درصد مؤثرترین روش شناخته شد. برای عملکرد حرکتی درشت، تمرین با کمک ربات در یک زیرمقیاس حدود ۱۰٫۴۵ امتیاز نسبت به مراقبت معمول بهبود معنادار داشت و در رتبه‌بندی کلی بهترین نتیجه برای این شاخص را داشت. نویسندگان به محدودیت تعداد و کیفیت کارآزمایی‌ها اشاره کردند.
این یافته برای بیمار چه معنایی دارد
تمرین راه رفتن در فلج مغزی یک روش واحد نیست؛ فیزیوتراپیست بر اساس اینکه هدف اصلی سرعت راه رفتن یا بهبود عملکرد حرکتی درشت است، از تردمیل، کمک ربات یا تمرین روی زمین استفاده می‌کند.
این مقاله در صفحه‌ی فیزیوتراپی کودکان مدیکو فیزیو به‌عنوان منبع آمده است.