شاک ویو در اسپاستیسیتی بعد از سکته‌ی مغزی؛ خلاصه‌ی یک متاآنالیز
بازبین: جناب دکتر اهوازیان
Effects of extracorporeal shock wave therapy on spasticity in post-stroke patients: A systematic review and meta-analysis of randomized controlled trials
Xiang J, Wang W, Jiang W, Qian Q. Journal of rehabilitation medicine. 2018;50(10):852-859.
خلاصه‌ی مقاله
این مرور نظام‌مند و متاآنالیز هشت کارآزمایی تصادفی با ۳۸۵ بیمار مبتلا به اسپاستیسیتی بعد از سکته‌ی مغزی را بررسی کرد. شاخص اصلی مقیاس آشورث تغییریافته بود و شاخص‌های فرعی مقیاس تاردیو تغییریافته، نسبت H/M در الکترومیوگرافی و دامنه‌ی حرکت مفصل بودند. شاک ویو در هر چهار شاخص اثر معناداری نسبت به گروه مقایسه داشت؛ نمره‌ی آشورث کاهش یافت، دامنه‌ی حرکت مفصل بیشتر شد و نسبت H/M، که نشانه‌ی فعالیت بیش‌ازحد رفلکس عضله است، کم شد. با این حال، در ارزیابی چهار هفته بعد از درمان، تفاوت نمره‌ی آشورث بین دو گروه از نظر آماری معنادار نبود، که نشان می‌دهد اثر درمان ممکن است در طول زمان کم‌رنگ شود. پژوهشگران نتیجه گرفتند شاک ویو می‌تواند اسپاستیسیتی بعد از سکته را کم کند، اما شواهد درباره‌ی ماندگاری این اثر هنوز کامل نیست.
این یافته برای بیمار چه معنایی دارد
شاک ویو می‌تواند به‌طور موقت سفتی عضلانی ناشی از سکته را کم کند و فرصت بهتری برای تمرین و کشش فراهم کند؛ جانشین تمرین‌درمانی نیست و اثر آن ممکن است در همه‌ی بیماران پایدار نماند.
این مقاله در صفحه‌ی شاک ویو تراپی مدیکو فیزیو به‌عنوان منبع آمده است.