شاک ویو در سندرم درد تروکانتر بزرگ؛ خلاصه‌ی یک متاآنالیز کارآزمایی‌های تصادفی
بازبین: جناب دکتر اهوازیان
Extracorporeal Shockwave Therapy for Greater Trochanteric Pain Syndrome: A Systematic Review with Meta-Analysis of Randomized Clinical Trials
Rhim HC, Shin J, Beling A, Guo R, Pan X, Afunugo W, et al. JBJS reviews. 2024;12(8):.
خلاصه‌ی مقاله
این مرور نظام‌مند و متاآنالیز هشت کارآزمایی تصادفی با ۷۵۴ بیمار (۱۶۹ مرد و ۵۸۵ زن) مبتلا به سندرم درد تروکانتر بزرگ را بررسی کرد؛ پنج کارآزمایی شاک ویو متمرکز و سه کارآزمایی شاک ویو رادیال را ارزیابی کرده بودند. در دو تا چهار ماه پس از درمان، نمره‌ی درد در گروه شاک ویو به‌طور معنادار بهتر از گروه‌های مقایسه (تمرین یا تزریق کورتون) بود. در شش ماه، نمره‌ی عملکرد اندام تحتانی در گروه شاک ویو حدود هفت امتیاز بهتر بود، اما این میزان بهبود از آستانه‌ی تفاوت قابل‌احساس بالینی کمتر بود. شاک ویو متمرکز در کاهش درد از نوع رادیال بهتر عمل کرد. هفت از هشت کارآزمایی خطر تورش بالایی داشتند و ناهمگونی بین مطالعه‌ها زیاد بود.
این یافته برای بیمار چه معنایی دارد
برای درد بیرون لگن که به تمرین و تزریق کورتون پاسخ کافی نداده، شاک ویو می‌تواند درد کوتاه‌مدت را کم کند؛ برای بهبود کامل عملکرد همچنان باید روی تمرین تقویتی و اصلاح الگوی حرکتی تکیه کرد.
این مقاله در صفحه‌ی شاک ویو تراپی مدیکو فیزیو به‌عنوان منبع آمده است.