تکار تراپی در درد کشاله‌ران ناشی از عضلات ادکتور؛ خلاصه‌ی یک کارآزمایی بالینی تصادفی با گروه شم
بازبین: جناب دکتر اهوازیان
The effects of TECAR therapy on pain, range of motion, strength and subscale of HAGOS questionnaire in athletes with chronic adductor related groin pain: a randomized controlled trial
Nazari S, Sohani SM, Sarrafzadeh J, Angoorani H, Tabatabaei A. BMC musculoskeletal disorders. 2025;26(1):76.
خلاصه‌ی مقاله
در این کارآزمایی تصادفی دوگروهی با گروه شم، ۲۲ ورزشکار مرد مبتلا به درد کشاله‌ران ناشی از عضلات نزدیک‌کننده‌ی ران (ادکتور) به دو گروه ۱۱ نفره تقسیم شدند؛ یک گروه ۱۰ جلسه تکار واقعی و گروه دیگر ۱۰ جلسه تکار نما دریافت کرد، هر دو همراه تمرین کششی. درد با مقیاس دیداری، و دامنه‌ی حرکت و قدرت و زیرمقیاس‌های پرسشنامه‌ی هاگوس در شروع، بعد از ۵ و ۱۰ جلسه و یک ماه بعد ارزیابی شدند. کاهش درد در گروه تکار واقعی در هر سه زمان ارزیابی معنادار بود، با اندازه‌ی اثر رو به افزایش (بعد از ۵ جلسه p برابر ۰٫۰۱؛ بعد از ۱۰ جلسه و در پیگیری یک‌ماهه p برابر ۰٫۰۰۱). دامنه‌ی حرکت نزدیک کردن ران در پیگیری یک‌ماهه هم به‌طور معنادار بهتر شد (p برابر ۰٫۰۳)؛ سایر شاخص‌های ثانویه تفاوت معناداری نداشتند.
این یافته برای بیمار چه معنایی دارد
در ورزشکاران با درد مزمن کشاله‌ران ناشی از عضلات ادکتور، تکار همراه تمرین کششی می‌تواند درد را کم کند و دامنه‌ی حرکت ران را بهتر کند؛ این نتیجه از یک کارآزمایی کوچک با گروه شم به دست آمده و باید در مطالعات بزرگ‌تر تأیید شود.
این مقاله در صفحه‌ی تکار تراپی مدیکو فیزیو به‌عنوان منبع آمده است.