پارگی دژنراتیو منیسک؛ خلاصه‌ی کارآزمایی تمرین ورزشی در برابر جراحی آرتروسکوپی
بازبین: جناب دکتر اهوازیان
Exercise therapy versus arthroscopic partial meniscectomy for degenerative meniscal tear in middle aged patients: randomised controlled trial with two year follow-up
Kise NJ, Risberg MA, Stensrud S, Ranstam J, Engebretsen L, Roos EM. BMJ. 2016;354:i3740.
خلاصه‌ی مقاله
این کارآزمایی تصادفی در دو بیمارستان و دو کلینیک فیزیوتراپی در نروژ روی ۱۴۰ بیمار میانسال (میانگین سنی ۴۹٫۵ سال) با پارگی دژنراتیو منیسک داخلی تأیید‌شده با MRI انجام شد؛ در ۹۶ درصد بیماران شواهد رادیوگرافی قطعی آرتروز وجود نداشت. بیماران به دو گروه تقسیم شدند: تمرین ورزشی نظارت‌شده‌ی ۱۲ هفته‌ای، یا جراحی آرتروسکوپی پارسیل منیسک. شاخص اصلی، تغییر نمره‌ی KOOS4 (میانگین درد، سایر علائم، عملکرد در ورزش و کیفیت زندگی مرتبط با زانو) از ابتدا تا دو سال بعد بود. بعد از دو سال، تفاوت بین دو گروه در این نمره معنادار نبود (۰٫۹ امتیاز، فاصله‌ی اطمینان ۹۵ درصد از منفی ۴٫۳ تا ۶٫۱). در سه ماه اول، قدرت عضلات ران در گروه تمرین بیشتر بهبود یافت. هیچ عارضه‌ی جدی در هیچ‌کدام از دو گروه در دو سال پیگیری دیده نشد. ۱۹ درصد از بیماران گروه تمرین در این مدت به جراحی روی آوردند، بدون آنکه فایده‌ی اضافه‌ای به‌دست آورند.
این یافته برای بیمار چه معنایی دارد
در پارگی دژنراتیو منیسک بدون آرتروز پیشرفته، تمرین ورزشی نظارت‌شده نتیجه‌ای مشابه جراحی آرتروسکوپی دارد و می‌تواند پیش از تصمیم به جراحی امتحان شود.
این مقاله در صفحه‌ی فیزیوتراپی زانو مدیکو فیزیو به‌عنوان منبع آمده است.