تمرین پرشدت روی تردمیل در پارکینسون تازه تشخیص‌داده‌شده؛ خلاصه‌ی کارآزمایی SPARX
بازبین: جناب دکتر اهوازیان
Effect of High-Intensity Treadmill Exercise on Motor Symptoms in Patients With De Novo Parkinson Disease: A Phase 2 Randomized Clinical Trial
Schenkman M, Moore CG, Kohrt WM, Hall DA, Delitto A, Comella CL, et al. JAMA neurology. 2018;75(2):219-226.
خلاصه‌ی مقاله
این کارآزمایی تصادفی چندمرکزی ۱۲۸ بیمار ۴۰ تا ۸۰ ساله را بررسی کرد که کمتر از ۵ سال از تشخیص بیماری‌شان گذشته بود و هنوز داروی پارکینسون مصرف نمی‌کردند. بیماران به سه گروه تقسیم شدند: تمرین پرشدت روی تردمیل با ۸۰ تا ۸۵ درصد حداکثر ضربان قلب، تمرین با شدت متوسط با ۶۰ تا ۶۵ درصد حداکثر ضربان قلب، و گروه بدون تمرین. تمرین ۴ روز در هفته و به مدت ۶ ماه برنامه‌ریزی شد. بعد از ۶ ماه، نمره‌ی علائم حرکتی در گروه پرشدت تقریباً ثابت ماند (۰٫۳ امتیاز تغییر)، در حالی که در گروه بدون تمرین ۳٫۲ امتیاز بدتر شد. گروه با شدت متوسط به این حد از اثر نرسید. عارضه‌ی جدی دیده نشد.
این یافته برای بیمار چه معنایی دارد
در سال‌های اول بیماری، تمرین هوازی منظم با شدت کافی می‌تواند به کند شدن روند بدتر شدن علائم حرکتی کمک کند؛ شدت مناسب را فیزیوتراپیست بر اساس ضربان قلب و شرایط بیمار تعیین می‌کند.
این مقاله در صفحه‌ی فیزیوتراپی در پارکینسون مدیکو فیزیو به‌عنوان منبع آمده است.