روش‌های فیزیوتراپی در پارکینسون؛ خلاصه‌ی یک متاآنالیز ۱۹۱ کارآزمایی
بازبین: جناب دکتر اهوازیان
Physiotherapy in Parkinson's Disease: A Meta-Analysis of Present Treatment Modalities
Radder DLM, Lígia Silva de Lima A, Domingos J, Keus SHJ, van Nimwegen M, Bloem BR, et al. Neurorehabilitation and neural repair. 2020;34(10):871-880.
خلاصه‌ی مقاله
این متاآنالیز که بر پایه‌ی راهنمای فیزیوتراپی اروپا برای پارکینسون انجام شد، ۱۹۱ کارآزمایی تصادفی با ۷۹۹۸ بیمار را در ۱۲ گروه درمانی بررسی کرد. فیزیوتراپی رایج علائم حرکتی، راه رفتن و کیفیت زندگی را بهتر کرد. تمرین قدرتی و تمرین روی تردمیل راه رفتن را بهتر کردند. تمرین راهبردی، یعنی آموزش روش‌های انجام کارهای دشوار مانند چرخیدن و برخاستن، تعادل و راه رفتن را بهتر کرد. تمرین تعادل و راه رفتن، رقص، پیاده‌روی نوردیک و ورزش‌های رزمی بر علائم حرکتی، تعادل و راه رفتن اثر داشتند. تمرین دوتکلیفی، یعنی راه رفتن همزمان با یک کار ذهنی، در این مرور اثر معناداری نشان نداد.
این یافته برای بیمار چه معنایی دارد
فیزیوتراپی در پارکینسون یک روش واحد نیست؛ فیزیوتراپیست بر اساس اینکه مشکل اصلی بیمار تعادل، راه رفتن یا کندی حرکت است، روش مؤثرتر را انتخاب می‌کند.
این مقاله در صفحه‌ی فیزیوتراپی در پارکینسون مدیکو فیزیو به‌عنوان منبع آمده است.