فیزیوتراپی در بیماری پارکینسون؛ خلاصه‌ی یک متاآنالیز در BMJ
بازبین: جناب دکتر اهوازیان
Physiotherapy intervention in Parkinson's disease: systematic review and meta-analysis
Tomlinson CL, Patel S, Meek C, et al.. BMJ. 2012;345:e5004.
خلاصه‌ی مقاله
این مرور نظام‌مند همه‌ی کارآزمایی‌های تصادفی را که فیزیوتراپی را با عدم درمان در بیماران پارکینسون مقایسه کرده بودند بررسی کرد؛ در مجموع ۳۹ کارآزمایی با ۱۸۲۷ بیمار. فیزیوتراپی در ۹ مورد از ۱۸ شاخص بررسی‌شده اثر معنادار داشت. سرعت راه رفتن افزایش یافت، نمره‌ی تعادل در مقیاس برگ حدود ۳٫۷ امتیاز بهتر شد و نمره‌ی کلی مقیاس علائم پارکینسون (UPDRS) حدود ۶ امتیاز و بخش حرکتی آن حدود ۵ امتیاز کاهش پیدا کرد. توانایی انجام کارهای روزمره نیز بهتر شد. روش‌های مختلف فیزیوتراپی، از جمله تمرین عمومی، تردمیل، نشانه‌های ریتمیک و رقص، اثر تقریباً مشابهی داشتند. پژوهشگران نتیجه گرفتند فیزیوتراپی در کوتاه‌مدت برای بیماران پارکینسون مفید است.
این یافته برای بیمار چه معنایی دارد
فیزیوتراپی کنار دارو به بیمار پارکینسون کمک می‌کند بهتر راه برود و تعادل بیشتری داشته باشد؛ نوع تمرین را می‌توان بر اساس توانایی و علاقه‌ی بیمار انتخاب کرد.
این مقاله در صفحه‌ی فیزیوتراپی در پارکینسون مدیکو فیزیو به‌عنوان منبع آمده است.