نشانه‌های ریتمیک در راه رفتن بیماران پارکینسون؛ خلاصه‌ی یک مرور نظام‌مند
بازبین: جناب دکتر اهوازیان
Effects of external rhythmical cueing on gait in patients with Parkinson's disease: a systematic review
Lim I, van Wegen E, de Goede C, Deutekom M, Nieuwboer A, Willems A, et al. Clinical rehabilitation. 2005;19(7):695-713.
خلاصه‌ی مقاله
این مرور نظام‌مند ۲۴ مطالعه با ۶۲۶ بیمار را بررسی کرد که اثر نشانه‌های ریتمیک بیرونی را بر راه رفتن در پارکینسون سنجیده بودند. نشانه‌ها شامل ریتم صوتی مانند مترونوم یا موسیقی، نشانه‌های دیداری مانند خطوط روی زمین و نشانه‌های لمسی مانند لرزش ریتمیک بود. شواهد قوی نشان داد ریتم صوتی سرعت راه رفتن را افزایش می‌دهد. برای نشانه‌های دیداری و لمسی شواهد کافی به دست نیامد. پژوهشگران تأکید کردند مشخص نیست بهبودی که در آزمایشگاه دیده می‌شود تا چه حد به کارهای روزمره و کاهش زمین خوردن در زندگی واقعی منتقل می‌شود.
این یافته برای بیمار چه معنایی دارد
تمرین راه رفتن با ریتم صوتی منظم به بیمار پارکینسون کمک می‌کند سریع‌تر و منظم‌تر قدم بردارد؛ فیزیوتراپیست ریتم مناسب را تعیین و روش استفاده از آن را آموزش می‌دهد.
این مقاله در صفحه‌ی فیزیوتراپی در پارکینسون مدیکو فیزیو به‌عنوان منبع آمده است.