تمرین ورزشی برای پیشگیری از آسیبهای ورزشی؛ خلاصهی یک متاآنالیز در Br J Sports Med
بازبین: جناب دکتر اهوازیان
The effectiveness of exercise interventions to prevent sports injuries: a systematic review and meta-analysis of randomised controlled trials
Lauersen JB, Bertelsen DM, Andersen LB. British Journal of Sports Medicine. 2014;48(11):871-877.
خلاصهی مقاله
این متاآنالیز ۲۵ کارآزمایی تصادفی با ۲۶۶۱۰ ورزشکار و ۳۴۶۴ آسیب ثبتشده را بررسی کرد. پژوهشگران اثر برنامههای تمرینی قدرتی، کششی، حس عمقی و ترکیبی را بر میزان آسیب ورزشی مقایسه کردند. کشش بهتنهایی اثر معناداری نداشت (خطر نسبی ۰٫۹۶۳). تمرین حس عمقی (خطر نسبی ۰٫۵۵) و برنامههای ترکیبی (خطر نسبی ۰٫۶۵۵) خطر آسیب را کم کردند و تمرین قدرتی بیشترین اثر را داشت و خطر آسیب را به حدود یکسوم گروه کنترل رساند (خطر نسبی ۰٫۳۱۵). هم آسیبهای حاد (خطر نسبی ۰٫۶۴۷) و هم آسیبهای ناشی از فشار تکراری (خطر نسبی ۰٫۵۲۷) با برنامههای تمرینی کمتر شدند. ناهمگونی بین کارآزماییها زیاد بود.
این یافته برای بیمار چه معنایی دارد
برنامهی تمرینی پیشگیری که فیزیوتراپیست ورزشی طراحی میکند، بهخصوص تمرین قدرتی، یکی از مؤثرترین راهها برای کم کردن آسیبهای ورزشی است؛ تکیهی تنها بر کشش کافی نیست.
این مقاله در صفحهی فیزیوتراپی ورزشی مدیکو فیزیو بهعنوان منبع آمده است.